Kiedy sąd może zastosować areszt zapobiegawczy?

 

Areszt zapobiegawczy, powszechnie znany również jako areszt tymczasowy, stanowi jeden z surowszych i bardziej dotkliwych środków o charakterze prewencyjnym, który zgodnie z założeniem ustawodawcy, jest stosowany wobec podejrzanego lub oskarżonego i polega na osadzeniu go w areszcie śledczym i izolacji od świata zewnętrznego.

Instytucja aresztu tymczasowego może być jednak stosowana tylko w określonych przez prawo przypadkach, wówczas gdy inne narzędzia zapobiegawcze okażą się niewystarczające lub nieskuteczne. Jej celem jest bowiem zapobieganie realnym obawom, że oskarżony dopuści się ucieczki, matactwa lub będzie się ukrywał. Areszt tymczasowy można zastosować wyłącznie na mocy wydanego przez sąd postanowienia. Dodatkowo, we wniosku o jego zastosowanie wymienia się: dowody wskazujące na istnienie dużego prawdopodobieństwa, że oskarżony popełnił przestępstwo, okoliczności świadczące o istnieniu zagrożenia dla prawidłowego toku postępowania, a także możliwości popełnienia przez oskarżonego nowego przestępstwa.

Areszt zapobiegawczy, ze względu na swój charakter, jest w większości przypadków dużo dotkliwszy i bardziej wyczerpujący dla osadzonego w areszcie, aniżeli wynikający z wyroku sądu pobyt w więzieniu. Podejrzani znajdujący się w areszcie, w przeciwieństwie do skazanych, nie mają prawa do przepustek i rozmów telefonicznych, a ich korespondencja jest każdorazowo cenzurowana przez organ śledczy.