Zniesławienie, a zniewaga – na czym polega różnica?

 

Zniesławienie i zniewaga to dwa typy przestępstw przeciwko czci, znajdujące swoje uregulowanie w kodeksie karnym – odpowiednio w art. 212 oraz 216 k.k.

Podstawową różnicą między nimi jest sfera, w którą popełnienie przestępstwa ma godzić.

W przypadku zniesławienia, aby zrealizować znamiona podmiotowe, sprawca musi swoim czynem spowodować poniżenie osoby poszkodowanej w oczach opinii publicznej lub utratę zaufania niezbędnego do piastowania danego stanowiska, wykonywania zawodu lub konkretnego rodzaju działalności. Dla realizacji znamion przestępstwa nie jest zatem konieczne, aby wywołać u ofiary jakiekolwiek wewnętrzne odczucia związane z tym faktem - sprawca musi jednak mieć zamiar wywołania skutków tego typu lub przynajmniej godzić się na ich nastąpienie. Celem zniewagi jest natomiast to, aby obraza dotarła do osoby znieważanej (sprawca musi działać w takim zamiarze lub przynajmniej godzić się na taką okoliczność). Istotą tego przestępstwa jest zatem ugodzenie w dobre imię osoby pokrzywdzonej. Znieważyć drugą osobę można więc zarówno „w cztery oczy”, publicznie oraz w jej nieobecności, z zamiarem aby zniewaga do niej dotarła. Przestępstwo zniesławienia uderza w cześć „zewnętrzną”, przestępstwo zniewagi - w cześć „wewnętrzną” danej osoby. Konsekwencją takiego uregulowania tych dwóch typów jest fakt, że zniesławić można zarówno osobę fizyczną, osobę prawną, jak i jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej, znieważyć można natomiast tylko osobę fizyczną.

Każde z wyżej opisanych przestępstw ścigane jest z oskarżenia prywatnego.